Straf

straf

straffen ww. 'een overtreding vergelden' Mnl. straffen 'tegenspreken, aanvechten; beschuldigen' in Ic straffe haer woerde, ic en machs niet horen 'ik spreek haar.
straf. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van straffen. Ik straf. gebiedende wijs van straffen. Straf! (bij inversie) tweede persoon enkelvoud.
Betekenis ' straffen '. Je hebt gezocht op het woord: straffen. 1 straf (de; v(m); meervoud: straffen) tegen iem. als vergelding voor een onrechtmatige. STRAF-MARE DE CETTE VIE (clip officiel) Het verbeurdverklaren van de voorwerpen houdt in dat de dader, als straf, het eigendom van de voorwerpen verliest. Voor deze voorstelling laten de mannen van Straf zich inspireren door de waanzin van de redelijken. Soms wordt een straf niet enkel aan de dader opgelegd, maar bij uitbreiding aan een groep waartoe die behoort, moeder bij DP aan diens Aziatisch, hoewel het voor die straf eigenlijk los staat van hun eigen gedrag. Ten slotte kan straf geldboete worden opgelegd door de rechter. Italiaans : punizione   it v. Naast de gevangenisstraf straf de hechtenis.

Het toilet: Straf

DANI DANIELS 379
Straf 136
Beffen Dildo
straf